κατη

12.

Είχε ένα μυστικό τόσο καλά κρυμμένο μέσα του. 
Ένα μυστικό που τον γέμιζε τύψεις. Ντροπή. 
Ένα μυστικό ανείπωτο. Απερίγραπτο.
Τον βασάνιζε για χρόνια. Στον ύπνο του, πάλευε να το εξαφανίσει. Όταν ξυπνούσε ήταν ακόμα εκεί. Υπήρχε. Είχε υπάρξει. Θα υπήρχε για πάντα.
Ώρες ώρες ένιωθε πως όλος ο κόσμος γύρω του μπορούσε να το διαβάσει στα μάτια του. Τόση ντροπή πως μπορεί να την κρύψει με δυο βλέφαρα.
Εκείνο το βράδυ το αποκάλυψε σε ένα άτομο. Που θεώρησε, για εκείνο το ατελείωτο δίλεπτο, πως ήταν το άλλο του μισό.

He had such a big secret hidden inside of him.
A secret that was filling him with regret. Shame.
An untold secret. Indescribable.
It was torturing him for years. In his sleep he was trying to make it disappear. When he was waking up it was still there. It had been there. It would be there.
From time to time he would feel like everybody around him could read his secret in his eyes. Such a shame would be impossible to hide with two eyelids.
That night he revealed his secret to one person.  A person that, for two minutes that seemed to last forever, he thought it was his other half.